Callista wspomina swojego wuja.

Zapis

Pamiętasz wesele Miriam, Wujku? Nawet najdalsi kuzyni na nim byli, przyjechali aż ze wsi. Tylko Twój dom był wystarczająco duży, by nas wszystkich pomieścić. Piekarz potrzebował aż dwóch wozów, by dostarczyć pieczywo i ciasta! Dwóch wozów, i to wypełnionych po brzegi! Oskarżyłam Bradleya o kradzież lukrowych kwiatów z tortu, ale oczywiście miałeś rację, to byłam ja. Skąd wiedziałeś? Czyż nie było wspaniale? Nasza rodzina była wtedy tak liczna... (przerwa) A pamiętasz, jak zapaliły się chorągiewki? Tak szybko płonęły... Wszyscy uciekliśmy z krzykiem, tylko nie Ty, Wujku. Pamiętasz? Znalazłeś wszystkie płomienie i ugasiłeś je jeden po drugim. Miałam Cię za najodważniejszego człowieka pod słońcem. Wszyscy tak sądziliśmy. Wujku Curnow... (płacze)