Dzielnica Pyłu

Trzy lata temu Delilah kreśliła swoje plany… Ludzie diuka zebrali się pod domem kopalnianego barona, Aramisa Stiltona, żeby popełnić w jej imieniu jakąś ohydę. Muszę wiedzieć, jak zdołali uczynić ją nieśmiertelną. A gdzie ja byłem trzy lata temu? Pozwalałem Emily przesypiać na jawie spotkania rady, uczyłem ją fechtunku i ulicznych bijatyk. Zawsze spodziewałem się wroga, któremu zaradzi sztych miecza. Żołnierzy, szpiegów, skrytobójców. A jednak nadciągnęło coś innego, spoza barier rozumu. Spoza naturalnego świata. Nadciągnęło coś przypominającego mnie...

Delilah działała tu od kilku lat, zbierając siły. Zwracając ludzi przeciwko mnie. Czemu ja tego nie zauważyłam? Co robiłam przez cały ten czas? Udawałam, że słucham dworskich interesantów, rządziłam przez armię biurokratów i wyczekiwałam chwili kolejnej ucieczki z Dunwall Tower… No to uciekłam na dobre. Teraz dobrze byłoby jakoś wrócić. Aramis Stilton był kiedyś sojusznikiem diuka. Jako właściciel kopalni Karnaki zamieszkiwał umocniony bunkier w samym sercu Dzielnicy Pyłu. Od lat nikt go nie widział, nie odkąd Delilah rozpoczęła realizację swoich zamiarów. Ale bez względu na to, czy żyje, jego dom skrywa klucz do nieśmiertelności tej wiedźmy.

Co stało się trzy lata temu?

Breanna Ashworth i Delilah wdzierały się w umysły sióstr Zakonu Wyroczni. Odmieniały ich wizje i wpływały na proroctwa. Strach pomyśleć, co stałoby się z Cesarstwem, gdyby przejęły pełną kontrolę nad Kongregacją. Tysiącom wiernych wpajana byłaby nowa religia, pod przykrywką tych samych błyszczących rewidenckich masek. Czyżby Delila marzyła o zostaniu czymś... pokroju Odmieńca? Jest wystarczająco podła i wynaturzona.

Zabiłam Ashworth i mam nadzieję, że spowoduję tym zamieszanie nawet w Dunwall. Przybędę, by cię powstrzymać, Delilo, nieważne, jak potężną wiedźmą jesteś.

Dowiedziałam się też, że trzy lata temu Ashworth zorganizowała dla Delili jakiś seans. Jestem już bliska odkrycia tajemnicy nieśmiertelności wiedźmy. Muszę teraz zbadać opuszczoną posiadłość barona kopalnianego, niejakiego Aramisa Stiltona.

Co stało się trzy lata temu?

Breanna Ashworth i Delilah wdzierały się w umysły sióstr Zakonu Wyroczni. Wpływały na przekazywane przez nie nadrewidentowi wizje, a tym samym na wszystkich wiernych Kongregacji w całym Cesarstwie. Ukróciłem jednak te praktyki.

Muszę przyznać, że rozmach w dążeniach Delili nawet mi imponuje. Czy marzy, że będzie czczona tak samo, jak niektórzy wielbią Odmieńca? Boję się, co odnajdę po powrocie do Dunwall. Mam nadzieję, że Emily jest cała i zdrowa.

Tak czy inaczej, Ashworth nie jest już wiedźmą. Jej połączenie z magią Pustki zostało zerwane i teraz sabat Delili w Karnace ulegnie, miejmy nadzieję, rozbiciu.

Odkryłem też, że trzy lata temu Ashworth zorganizowała dla Delili jakiś seans. Jestem coraz bliżej poznania prawdy o źródle nieśmiertelności Delili. To wydarzyło się w posiadłości barona kopalnianego, niejakiego Aramisa Stiltona. Czas złożyć mu wizytę.

Meagan Foster

Meagan Foster potwierdziła, że lata temu znała Breannę Ashworth. Tę samą, która od bardzo dawna należy do sabatu wiedźm Delili. Trudno mi poskładać to wszystko w całość. Zauważyłem jednak pewną rzecz – Meagan nie chce spojrzeć mi w oczy.

Chciałbym jej ufać i jestem jej wdzięczny za pomoc. Ale co tak naprawdę o niej wiem?

Nie mogę spać

Mój ojciec zginął, gdy byłem bardzo młody. I nienawidziłem go za to. Wypadek przy zrywce drewna. Wydawało mi się to tak idiotyczną śmiercią, że nie potrafiłem mu wybaczyć. Byłem pełen gniewu, że mnie osierocił. Jakby to była najgorsza rzecz na świecie.

Teraz jestem mądrzejszy. Tyle czasu zajęło mi zrozumienie, że o wiele gorzej jest stracić dziecko... Emily, uratuję cię. Choćby nie wiem co, dotrę do ciebie.

Co stało się trzy lata temu?

Breanna Ashworth i Delilah wdzierały się w umysły sióstr Zakonu Wyroczni. Odmieniały ich wizje i wpływały na proroctwa. Strach pomyśleć, co stałoby się z Cesarstwem, gdyby przejęły pełną kontrolę nad Kongregacją. Tysiącom wiernych wpajana byłaby nowa religia, pod przykrywką tych samych błyszczących rewidenckich masek. Czyżby Delila marzyła o zostaniu czymś... pokroju Odmieńca? Jest na to wystarczająco podła i wynaturzona.

Zabiłam Ashworth i mam nadzieję, że spowoduję tym zamieszanie nawet w Dunwall. Przybędę, by cię powstrzymać, Delilo, nieważne, jak potężną wiedźmą jesteś.

Dowiedziałam się też, że trzy lata temu Ashworth zorganizowała dla Delili jakiś seans. Jestem już bliska odkrycia tajemnicy nieśmiertelności wiedźmy. Muszę teraz zbadać opuszczoną posiadłość barona kopalnianego, niejakiego Aramisa Stiltona.

Co stało się trzy lata temu?

Breanna Ashworth i Delilah wdzierały się w umysły sióstr Zakonu Wyroczni. Odmieniały ich wizje i wpływały na proroctwa. Strach pomyśleć, co stałoby się z Cesarstwem, gdyby przejęły pełną kontrolę nad Kongregacją. Tysiącom wiernych wpajana byłaby nowa religia, pod przykrywką tych samych błyszczących rewidenckich masek. Czyżby Delila marzyła o zostaniu czymś... pokroju Odmieńca? Jest na to wystarczająco podła i wynaturzona.

Odcięłam Ashworth od magii Delili oraz energii Pustki i tak ją zostawiłam. Mam nadzieję, że spowoduję tym zamieszanie nawet w Dunwall. Przybędę, by cię powstrzymać, Delilo, nieważne, jak potężną wiedźmą jesteś.

Dowiedziałam się też, że trzy lata temu Ashworth zorganizowała dla Delili jakiś seans. Jestem już bliska odkrycia tajemnicy nieśmiertelności wiedźmy. Muszę teraz zbadać opuszczoną posiadłość kopalnianego barona, niejakiego Aramisa Stiltona.

Meagan Foster

Jak się okazuje, Meagan Foster wiele lat temu pracowała dla Ashworth i najwyraźniej wie więcej, niż mi mówi. Co ukrywa? Czasem ucieka wzrokiem, gdy na nią patrzę. Nawet jej uśmiech wydaje się smutny. Intuicja podpowiada mi jednak, że muszę jej ufać. Jeszcze przez pewien czas.

Nie mogę spać

Próbuję nie myśleć za dużo o ojcu, ale strasznie się martwię. Mam nadzieję, że Corvo nic się nie stanie. Że nie czuje upływu dni i tygodni. Że nie cierpi, sądząc, że nie żyję, nie przypuszczając nawet, że spieszę mu na ratunek. Piętnaście lat temu to on mnie ocalił. Spędzaliśmy dni ukryci w pubie Hound Pits, a ja myślałam, że nigdy już nie ujrzę Dunwall Tower. Pamiętam, że niemal się z tego cieszyłam, sądząc, że spędzimy życie na przygodach. Pomogło mi to chyba poradzić sobie ze śmiercią matki, jak gdyby to wcale się nie wydarzyło... jakby to było w innym życiu.