[Urywek dłuższego dzieła, tłumaczonego ze starego serkonoskiego – Anisa Mateo z Serkonos]
Była nieśmiała w Miesiącu Palenisk
Kryjąc się przed mymi perfumowanymi listami
Nakrapiany słońcem lek na moją samotność
Uśmiechała się w Miesiącu Deszczu
Jedząc figi prosto z drzewa
Sen o żeglowaniu wśród Wysp
Wyszła za mąż w Miesiącu Klanów
Za swego kuzyna – żeglarza z Cullero
Piskliwe ptaszę wiercące mą pierś
Umierała w Miesiącu Pieśni
Dotknięta chorobą ze Wschodu
Koszmarny pocałunek na jej odległych ustach