[Urywek dłuższego dzieła, tłumaczonego ze starego serkeńskiego – Anisa Mateo z Serkonos]
Była nieśmiała w Miesiącu Palenisk
Kryjąc się przed mymi perfumowanymi listami
Nakrapiane słońcem lekarstwo na moją samotność
Uśmiechała się w Miesiącu Deszczu
Jedząc figi prosto z drzewa
Sen o żeglowaniu wśród Wysp
Wyszła za mąż w Miesiącu Klanów
Za jej kuzyna – żeglarza z Cullero
Piskliwe ptaszę, wiercące mi w piersi
Umierała w Miesiącu Pieśni
Dotknięta chorobą ze Wschodu
Okropny pocałunek na jej odległych ustach