W akcie buntu młoda Jessamine Kaldwin wybrała Corvo jako swego Cesarskiego Obrońcę, gdy miała 12 lat, on zaś – 19. Służył jej wiernie jako strażnik, kurier i, jak twierdzą niektórzy, jako szpieg – zarówno przed, jak i po jej koronacji na cesarzową. Choć uważano to wówczas za skandaliczne plotki, mówi się, że około 1823 roku, gdy Jessamine miała 18, a Corvo 25 lat, rozpoczął się ich romans.
Kolejny rozdział z życia Attano przypomina raczej ludowe legendy.
Gdy cesarzowa zginęła podczas Szczurzej Zarazy, Corvo został oskarżony o królobójstwo i skazany na śmierć. Wtrącono go do więzienia Coldridge i publicznie potępiono, Corvo uciekł jednak i dołączył do grupki spiskowców pragnącej obalić tyrana, Lorda Regenta – zemścił się wraz z nimi na ludziach, którzy zabili cesarzową i fałszywie go oskarżyli. Gdy Lord Regent zginął, konspiratorzy obrócili się przeciw Corvo i podali mu truciznę. Były Cesarski Obrońca przetrwał dzięki wyjątkowej odporności, odnalazł prawdziwego zabójcę władczyni i wydostał się z Zatopionej Dzielnicy. Na Wyspie Zimoskółki, w Latarni Burrowsa, osaczył ostatnich lojalistów i uratował Emily Kaldwin, następczynię tronu.
Romans Corvo Attano i cesarzowej Jessamine nie był szczególnie dobrze ukrywaną tajemnicą dworską, powszechnie uważa się więc, że Emily Kaldwin jest ich córką. Po zakończeniu bezkrólewia Corvo został strażnikiem młodej władczyni, która objęła rządy nad Cesarstwem Wysp.