[Fragment monografii o spotkaniach z Odmieńcem]
Musimy zatem zastanowić się nad aktywnym dążeniem Odmieńca do tych spotkań. Czy to sama Pustka decyduje o jego działaniach? A może chłopiec, którego oświeceni zanurzyli w eterze tej przestrzeni tak dawno temu, wciąż zachowuje część swojej pamięci, swego sumienia i – no właśnie – swoich pragnień? Jeśli chcemy rozpatrywać tę myśl, musimy radykalnie przebudować nasze rozumienie Pustki i jej samotnego mieszkańca.
Z pewnością myśl ta jest niezwykle niepokojąca. Skoro Odmieniec może mówić, to czemu nie mówi do nas? Żaden z członków naszej społeczności nie miał z nim kontaktu, nie mówiąc już o otrzymywaniu darów. A jednak to właśnie my jako jedyni na Wyspach znamy prawdę o jego powstaniu i jesteśmy w Pustce jego stróżami. Czemu więc tak często objawia się on ignorantom, biedakom, oszukanym i skrzywdzonym?
Jakiej wiedzy poszukuje? Co ma nadzieję osiągnąć, nawiedzając sny tych ludzi i dając im umiejętności, dzięki którym mogą odmienić swoje życia?
Obawiam się, że moje badania, jak zwykle, przyniosły więcej pytań niż odpowiedzi.