Drogi Emilio,
wiem, co powiesz, ale i tak jestem już w środku martwy, więc muszę spróbować. Znalazłem tę starą wiedźmę i według niej nie jest jeszcze za późno, by oszukać śmierć. Dałem jej wszystkie pieniądze za czar, jaki zwróci mi biedną Lizbet, która w jednej chwili była wesoła jak skowronek, a w kolejnej – martwa i zimna!
Spisuję tu treść paskudnego czaru staruchy. Robię to wyłącznie ze względu na Lizbet.
„Cztery palce, dwa twoje, świeże, a dwa zimne i sztywne – twojej zmarłej ukochanej. Wrzuć je do miedzianego dzbanka z wielorybią krwią i ziołami ode mnie. Gotuj to wszystko, powtarzając słowo „odwróć”, aż nie będziesz już w stanie go wypowiedzieć”.
Emilio, jeśli więcej się do Ciebie nie odezwę, oznaczać to będzie, że wszelka nadzieja przepadła.
Silvio