Tomasie,
nie wiesz, w co się pakujesz z tą czarną magią. Przyciąga Cię niewinnymi rzeczami, jak marynarskie talizmany, ale zobaczysz, do jakich potworności zmuszą Cię Bezocy, gdy będziesz się już za bardzo bał, by odejść. Tego właśnie chce Odmieniec.
Nie wiesz chyba, że miałam brata, co? Gdy byliśmy mali, przy dokach mieszkała pewna stara kobieta. Mama kazała nam uciekać, gdyby tylko na nas spojrzała, ale my nie słuchaliśmy. Baba była brzydka jak ośluza, ale opowiadała dziwne historyjki i mówiła, że jeśli będziemy spokojni, odwiedzi nas jej czarnooki przyjaciel.
A potem mój brat zaginął. Szukaliśmy go wszędzie, ale przepadł bez śladu. Tej nocy poszłam do staruchy, do tej wiedźmy, a ona mieszała z całej siły coś straszliwie cuchnącego, co gotowała w kotle. Spytałam, czy go nie widziała, a ona się zaśmiała, przytaknęła i pokazała mi... Pocięła mojego brata na kawałeczki, zostały tylko kości, czerwone mięso i szaliczek, który zawsze nosił.
Ze mną zrobiłaby to samo, gdybym nie uciekła do rewidentów.
Odetnij się od tego kultu, póki jeszcze możesz. Póki nie rozcinasz brzucha czyjemuś synowi lub czyjejś córce, by zwrócić uwagę Odmieńca.
Adela