Delilo,
gdy nie możemy rozmawiać, piszę. Są rzeczy, które zrozumiesz tylko Ty. Codziennie czuję, jak moja więź z Pustką staje się coraz mocniejsza. Przeze mnie zaś Twoja moc wzywa te, które chcą dołączyć do naszego sabatu. Nowe twarze, nowe głosy.
Nasza więź jest silniejsza niż w Brigmore, a jednak wydajesz się być tak daleko. Gdybyśmy były razem, powiedziałabym więcej! Czuję, jakbym mogła widzieć coś poza światem, w innym czasie i miejscu. Podniosłaś kurtynę, o której istnieniu nawet nie wiedziałam.
Och, Delilo, wiatr niesie dziwne i piękne podszepty. Jestem dozgonnie wdzięczna, że mogę być narzędziem w Twoich rękach.