Wersja 1
Mój oddany Winsteadzie,
jeśli to czytasz, to znajduję się już po tamtej stronie. Moja niedbałość pozwoliła wrogom Odmieńca zdobyć klucz do naszego najtajniejszego skarbu. Zawiodłem go. Jego i moich towarzyszy, Bezokich. Moje życie nie ma teraz celu. Jakąż radość mógłbym odnaleźć we wzniosłych ambicjach czy ziemskich rozkoszach, jeśli czeka mnie potępienie Pustki? Nie. Muszę spojrzeć w jej zimną, wiekuistą ciemność i prosić o przebaczenie. Fiolka krwi Eleuteria przyspieszy moją podróż. Być może w Pustce odkryję sposób na własne odkupienie.
Dziękuję Ci za lata wiernej służby. Byłeś moim najbliższym powiernikiem, drogim mi niczym brat. Pochowaj mnie w szarym kaszmirowym garniturze, z resztą dobytku zrób zaś, co chcesz. Nie ma to już znaczenia.
Ivan Jacobi
Wersja 2
Mój oddany Winsteadzie,
jeśli to czytasz, to znajduję się już po tamtej stronie. Moja niedbałość pozwoliła wrogom Odmieńca zdobyć klucz do naszego najtajniejszego skarbu. Zawiodłem go. Jego i moich towarzyszy, Bezokich. Moje życie nie ma teraz celu. Jorge zniszczył moje wzniosłe ambicje swoimi nagłówkami. Wkrótce Najwyższa Straż aresztuje mnie za morderstwo. Lepiej od razu zmierzyć się teraz i na zawsze z gniewem Pustki. Na własnych zasadach. Muszę spojrzeć w jej zimną, wiekuistą ciemność i prosić o przebaczenie.
Dziękuję Ci za lata wiernej służby. Byłeś moim najbliższym powiernikiem, drogim mi niczym brat. Powieszę się, żebyś nie musiał sprzątać krwi. Pochowaj mnie w szarym kaszmirowym garniturze, z resztą dobytku zrób zaś, co chcesz. To nie ma już znaczenia.
Ivan Jacobi