Traktat o fizycznym istnieniu tej obcej krainy [wyjątek]
Te małe wejrzenia w Pustkę, jakich doświadczamy w snach lub przebywając w śpiączce, nie są zastrzeżone dla wąskiego grona wybrańców. W swoich wywiadach przekonałem się, że nie ma chyba obywatela, który w jakimś punkcie swego życia nie doświadczył podobnej wizji!
Musi więc ona być realnie istniejącym miejscem, nie zaś elementem folkloru czy zbiorową iluzją. Możliwe, że istnieje głęboko pod ziemią lub wysoko nad nią. A może tuż obok nas, lecz ukryta? Może jakiś świetlny miraż lub cudowna kurtyna nie pozwalają nam w pełni jej poznać? I wszyscy czekamy tylko na filozofa natury, który ujawni ten fenomen, nauczy nas oglądać go, kiedy zechcemy.
Tak ujawnione miejsce nie będzie jednak budzić już w nas lęku, przestanie stanowić daleką i wyjątkową krainę z mitu o Odmieńcu! Będzie dziwna, tak, a nawet niepokojąca. Stanie się jednak kolejną krainą do zbadania, a wreszcie podbicia.
Jakie skarby tam na nas czekają? Czy w jeziorach zamiast wody błyszczy płynny diament? Czy chmury składają się z nieważkiego srebrnego gazu? Czego możemy się tam nauczyć?