Mimo trudności zdołaliśmy przeprowadzić ogólne studium możliwych do zaobserwowania „próżni”, jak niektórzy nazywają te zjawiska. Anomalie te i ich pochodzenie wciąż pozostają zagadką.
Zakłócenia rzeczywistości są niewidoczne dla tych, którzy dopiero niedawno dołączyli do nas w osamotnieniu. Do dostrzeżenia zjawisk tej natury niezbędna jest przedłużona łączność z Okiem. Czy Oko wie? Czy dzieli się z nami tą wiedzą, byśmy mogli zrozumieć ich istotę?
Jeśli tak, co jeszcze mogą widzieć martwe oczy? Te zawirowania Pustki pokazują nam możliwości czasu. Skoro Twierdza Rytuału jest poza jego zasięgiem, to czy pozostajemy uwiązani w sieci rozchodzących się nici czasu? Możliwe, że są rzeczy pozostające nadal niedostępne dla naszego wzroku. My, którzy patrzymy, jak świat dostosowuje się do naszych potrzeb... Czy będziemy świadkami końca czasu, jaki znamy?