Transkrypcja wykładu wygłoszonego w Akademii Filozofii Naturalnej przez doktor Alexandrię Hypatię:
Proszę zwrócić uwagę na rysunek 7.
Przedstawia on ostatni etap krwiogziej infekcji. Pacjentka ma 37 lat i, nim pechowo natknęła się na duże gniazdo w szklarni swego zmarłego wuja, była dyrektorką szkoły. Warto zauważyć zmiany chorobowe na twarzy i ramionach oraz spowodowane przez larwy obrzmienie całego ciała.
Rysunki jednak nie są w stanie przedstawić zachowania przed śmiercią – najbardziej uderzającym symptomem postępującej infekcji jest opiekuńczość, jaką zarażona osoba otacza gniazdo. Informuje to nas jeszcze przed autopsją, że larwy lub ich wydzieliny dotarły do centrum decyzyjnego w mózgu ofiary.
Spójrzmy na obrazek ze srebrorytu numer 4.
W tak zaawansowanym stadium na chorobę nie ma już lekarstwa, choć duże dawki opiatów mogą nieco uspokoić pacjenta. Ta osoba zmarła w trzy dni po wykonaniu srebrorytu.
Spójrzmy teraz na rysunek 8.
Widzimy na nim dojrzałą postać insekta, który przepoczwarzył się już z krwiogza. Pozostaje w formie żuka, proszę też zwrócić uwagę, że nie posiada skrzydeł. Nie jest już agresywny i okazuje się bardzo przydatny, zwłaszcza w rolnictwie. Bez tych insektów wiele pól na Serkonos obumarłoby, co z kolei poskutkowałoby stratami finansowymi.