Wiele napisano o Theodanisie Abele i jego synach, lecz również diuszesa Callas Abele, choć na swój cichy sposób, przysłużyła się Serkonos w sposób, który nigdy nie zostanie zapomniany. Była kolekcjonerką sztuki, zamówiła u Antona Sokołowa obraz „Niezgoda Radanisa Abele na upływ czasu”. Stanowił on hołd złożony jej zmarłemu synowi, Radanisowi, który zginął podczas zagranicznych studiów z ręki szalonej ulicznicy.
Diuszesa była też architektem, autorką różnorodnych projektów, takich jak budynek Akademii Sierot Marynarskich czy marmurowe podłogi w pierwszym pałacu diuka. Materiał, z których je stworzono, był darem dla rodziny Abele od zmarłej cesarzowej Jessamine Kaldwin, która nakazała wydobycie go z klifów Redmoor. Rezydencja ta została jednak zburzona, a w jej miejscu powstał pod nadzorem Luki Abele nowy pałac. Warto zauważyć, że wszystkie dzieła sztuki i skarby ze starego budynku zaginęły lub uległy zniszczeniu.
Callas ceniła sobie prywatność i rzadko pojawiała się publicznie. Zginęła w wieku 57 lat wskutek tragicznego upadku z tarasu.